Dulkadiroğulları Beyliği, 14. yüzyılın başlarından 16. yüzyılın başlarına kadar Anadolu coğrafyasında önemli bir rol oynamış bir Türkmen beyliğidir. Beyliğin merkezi ve en önemli yerleşim yeri ise günümüzde Kahramanmaraş olarak bilinen Maraş şehridir.
Dulkadiroğulları Beyliği, Oğuzların Bozok koluna bağlı Dulkadirli Türkmenleri tarafından kurulmuştur. Beyliğin kurucusu Zeyneddin Karaca Bey olarak kabul edilir. Zeyneddin Karaca Bey, 1337 yılında Memlük Sultanı'nın desteğiyle Maraş ve çevresinde bağımsızlığını ilan ederek beyliği kurmuştur. Maraş, coğrafi konumu itibarıyla önemli bir ticaret ve kültür merkezi olmasının yanı sıra, Memlükler ve Anadolu Selçuklu Devleti arasındaki sınır bölgesinde yer alması nedeniyle de stratejik bir öneme sahipti. Bu durum, Maraş'ı Dulkadiroğulları için ideal bir merkez haline getirmiştir.
Dulkadiroğulları Beyliği, Maraş'ta önemli imar faaliyetlerinde bulunmuş ve şehri bir kültür merkezi haline getirmiştir. Günümüze ulaşan bazı önemli eserler şunlardır:
Dulkadiroğulları Beyliği, Osmanlı Devleti ile zaman zaman dostane ilişkiler kurmuş, zaman zaman ise mücadele etmiştir. Özellikle Yavuz Sultan Selim döneminde Osmanlı Devleti'nin Anadolu'daki birliği sağlama politikası çerçevesinde Dulkadiroğulları Beyliği'ne son verilmiştir. 1515 yılında Turnadağ Savaşı ile beylik Osmanlı topraklarına katılmıştır. Bu savaş, Osmanlı İmparatorluğu'nun doğu ve güneydoğu Anadolu'daki hakimiyetini pekiştirmiştir.
Dulkadiroğulları Beyliği, kısa süreli varlığına rağmen Maraş ve çevresinde önemli izler bırakmıştır. Beyliğin Maraş'ı merkez olarak seçmesi, şehrin tarihi ve kültürel gelişimine önemli katkılar sağlamıştır. Günümüzde Maraş, Dulkadiroğulları'nın mirasını taşıyan önemli bir şehirdir.
