Orta Dünya'nın karanlık çağlarında, Gondor'un kudretli krallığı ve Rohan'ın at sırtındaki savaşçıları, kaderin bir araya getirdiği iki müttefikti. Bu iki halkın arasındaki bağ, sadece askeri bir ittifaktan çok daha derin, bir yaşam biçimi ve onur meselesiydi.
Gondor, Numenor'un sürgünlerinden Isildur ve Anarion tarafından kurulmuş, uzun yıllar boyunca Orta Dünya'nın en güçlü krallığı olmuştu. Ancak zamanla, iç çekişmeler, salgın hastalıklar ve dış tehditler Gondor'u zayıflatmıştı. Minas Tirith'in surları, Mordor'un gölgesi altında giderek daha da yalnız kalmıştı.
Rohan, Gondor tarafından kendilerine verilen topraklarda yaşayan, atlara olan düşkünlükleri ve savaşçı ruhlarıyla tanınan bir halktı. Eorl Hanedanı'nın soyundan gelen Rohirrim, Gondor'a verdikleri sadakat sözünü her zaman tutmuşlardı. Boynuz sesleri, savaş meydanlarında Gondor'un umudu olmuştu.
Pelennor Çayırları Savaşı, Gondor ve Rohan'ın birliğinin en büyük sınavıydı. Mordor'un orduları Minas Tirith'i kuşatırken, Rohan'ın süvarileri imdada yetişmişti. Theoden'in önderliğindeki Rohirrim'in hücumu, savaşın kaderini değiştirmişti.
Gondor ve Rohan'ın birliği, sadece askeri bir güç değil, aynı zamanda umudun, sadakatin ve ortak değerlerin sembolüydü. Bu iki halkın arasındaki bağ, Orta Dünya'nın karanlığa karşı direnişinde hayati bir rol oynamıştı. Onların hikayesi, zor zamanlarda bir araya gelmenin ve birlikte mücadele etmenin önemini bizlere hatırlatıyor.
