Sığa, bir kondansatörün elektrik yükünü depolama yeteneğinin bir ölçüsüdür. Başka bir deyişle, bir kondansatörün belirli bir voltajda ne kadar elektrik enerjisi depolayabileceğini gösterir. Sığa, elektronik devrelerin temel bir özelliğidir ve birçok farklı uygulamada kullanılır.
Sığa, genellikle Farad (F) birimiyle ölçülür. Ancak, pratikte mikrofarad (µF), nanofarad (nF) ve pikofarad (pF) gibi daha küçük birimler de sıklıkla kullanılır. İşte en temel sığa formülleri:
Paralel plakalı bir kondansatörün sığası, aşağıdaki formülle hesaplanır:
C = ε₀ * (A / d)
Eğer plakalar arasına dielektrik bir malzeme yerleştirilirse, sığa artar. Yeni sığa değeri aşağıdaki gibi hesaplanır:
C = εr * ε₀ * (A / d)
Kondansatörler, devrelerde seri veya paralel olarak bağlanabilirler. Bu bağlantıların toplam sığa üzerindeki etkileri farklıdır.
Seri bağlı kondansatörlerin toplam sığası, aşağıdaki formülle hesaplanır:
1 / Ctoplam = 1 / C₁ + 1 / C₂ + 1 / C₃ + ...
Seri bağlantıda, toplam sığa her bir kondansatörün sığasından daha küçüktür.
Paralel bağlı kondansatörlerin toplam sığası, her bir kondansatörün sığasının toplamına eşittir:
Ctoplam = C₁ + C₂ + C₃ + ...
Paralel bağlantıda, toplam sığa her bir kondansatörün sığasından daha büyüktür.
Sığa ve kondansatörler, elektronik devrelerde çok çeşitli amaçlarla kullanılır. Bazı yaygın uygulamalar şunlardır:
Umarım bu bilgiler, sığa formüllerini ve sığanın önemini anlamanıza yardımcı olmuştur!